7. mei, 2018

Wat ben ik een boffer , Prachtig mooi weer , en je wordt opgehaald door een dochter die je al even niet gezien hebt . 

Ja zoiets maakt een mens intens gelukkig . En natuurlijk , was de reis voor ons naar de natuurbegraafplaats . Daar ook weer een wandeling gemaakt , in het bos . En gezien dat er steeds maar meer graven bij komen , Het was er druk met bezoekers wandelaars en ook fietsers Die daar kris kras door fietsen . Samen lange tijd op een bankje gezeten . En gaan filisoferen over later . Je kunt er niet omheen elk jaar is er eentje . Kun je wel zelfstandig blijven wonen . Mijn streven is dit voorlopig zeker wel . Wij zullen het zien wat de toekomst brengen zal .

Daarna , naar Ravenstein , en ik heb het al medere keren geschreven . Wat is het voorjaar toch schitterd mooi .

En samen zijn wij van heerlijke asperges gaan smullen .En gezeten aan de Maas .  Je gaat ze niet zo snel voor je zelf bereiden . Toen mijn ,, lief’ nog in mijn leven was aten wij ze erg vaak . Zeker het vorig jaar . Het wordt nu tijd om mensen uit te nodigen om samen asperges te eten Gezellig is dit ook altijd . 

Er zat een mijnheer langs ons aan een tafeltje . Die lief vroeg, wil ik een foto van jullie twee maken . Mijn dochter moest toch even vertellen , ja die heeft mijn moeder van 83 jaar nodig om een blog te schrijven , Merkte van mijzelf dat ik er verlegen van werd . Zelfs nog blozen moest , wat op de foto te zien is .

Snap dit ook niet helemaal van mij zelf dat ik hier zoveel plezier aan beleef .om regelmatig een blog te schrijven , moet er wel mijn best voor blijven doen , om onderwerpen te hebben om over te schrijven . Het is nu eenmaal zo , het wereldje van een oudje , wordt zachtjes aan kleiner . 

En het is vandaag weer Maandag . En bij deze wens ik al mijn lezers een fijne zonnige week . Liefs Maria .