O o wat een vraag .

Hoe denk je over een lang leven lijden?

Zou makkelijk zijn ,

Om te zeggen , laat mij alstublieft vertrekken van

Deze aardkloot.

Merk nu elke dag ,

Dat deze gezegde zo waar is ,

Oud worden is een gave ,

Maar :

Oud zijn is een kunst !

Het is zo waar :

Nu ik zelf op hoge leeftijd,

Gekomen ben ,en een vracht ,

Gebreken heb ,

Wordt het hele verhaal,

Heel anders .kan beredeneren,

Dit wil ik helemaal niet .

Heb ik altijd beredeneerd,

Maar : ten eerste er gaat een verhaal vooraf,

Dit wordt zeker per persoon ,

Op een gouden weegschaal gelegd ,

Heb nog zoveel lichtpuntjes in mijn leven .

Dit moet elk persoon zelf bepalen wat voor hem het belangrijkste is .

Heb hier volledig respect voor .

Wil zelf nu nog zeker , op zoek naar bloemetjes of lichtpuntjes,

Net zo als je het noemen wilt ,

En àlles positief benaderen.

Voor mij ook belangrijk mijn kinderen en kleinkinderen

En mag er nog een achterkleinzoon aan toe voegen .

En mijn blog , is voor mij ook zeker belangrijk.en zoveel meer dingen .ga proberen om elke week zolang het kan , nog van de partij te zijn ,

En zeker positief te blijven ,

Ook als het tegen zit .

De uitjes elke zondag , worden op een laag pitje gezet,

Wie zal het vertellen, wat er straks nog mogelijk is .

Liefs Maria .

5 reacties op “O o wat een vraag .”

  1. Om een of andere reden lukt het niet om een reactie achter te laten. Dus nog maar een keer proberen.

    Zolang je nog de bloemetjes en lichtpuntjes ziet in je leven, gaat het nog niet zo slecht. Gemakkelijk zal het zeker niet zijn als je gehoor en zicht verdwijnt. Positief is het toch dat je met hulp nog steeds op jezelf woont, en niet wegkwijnt in een verzorgingshuis.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie op grutjemaria Reactie annuleren